Kategori: Mánis blog

Sit hér, nýkomin úr sundi með Röskvu.  Hún er sofandi og ég nenni ekki að fá mér að borða – en veit hvað það væri rosalega óskynsamlegt að gera það ekki. 🙂 Allaveganna mundi allt í einu eftir einni góðri sögu af Mána, einnig frá síðustu viku. Við vorum að borða, börnin og ég. Og Máni er að skifta sér af Óliver (sem finnst kvöldmatur einhver mesta truflun í heimi) og segja honum að borða. Óliver tekur legobækling og byrjar að skoða og Máni minnir hann á regluna okkar, sem er “ekkert dót við matarborðið”. Ég segi Mána að ég skuli ala bróður hans upp, hann geti bara borðað. Þá segir Máni við Óliver: “‘Óliver, réttu mér aðeins bæklingin, ég ætla að sýna þér eitt rosalega flott. Leyfðu mér bara aðeins að sýna þér það”. Óliver réttir honum bæklinginn og Máni hendir honum afturfyrir sig á gólfið og segir byrstur: “ÉG SAGÐI EKKERT DÓT VIÐ MATARBORÐIД. Þá var það útrætt. Kannski maður ætti bara að flytja að heiman og láta ungana sjá um þetta 🙂

Min søde dreng er nu kommet i alderen hvor det gælder de store spørgsmål i livet. I går snakkede vi om Gud og om hvad han egentlig laver, hvad får han dog dagen til at gå med – agtigt. 

Her til aften var det spørgsmålet om: “mor, når nogen bliver bedsteforældre, hvem er så moren og faren?” Altså når jeg (Erla) bliver gammel, hvem er så Mánis mor, fordi så er jeg jo en bedstemor. Og så fik vi en snak om, at jeg altid og det vil sige ALTID er hans mor. Efterfulgt af spørgsmålet “også når du dør?”. Det måtte jeg jo svare ja til.  Og så kom det svære spørgsmål om jeg så ville væres spøgelse eller en engel og jeg vil hellere være en engel: “men spøgelser er udødelige” kom der så fra den 6 årige….. “men det er engle nok også”. Og så kunne vi så børste tænder og jeg kunne gøre klar til at bogklubben skulle visitere. 

Og nu har jeg lyst til at spørge?

Findes der er svar?  Er jeg voksen? Hm. 

God nat herfra 🙂

Til hamingju  med afmælid Máni okkar, stóri stákur. Stóri skólastrákur. Þú ert ánægður að vera í skólanum. Þú elskar herbergið þitt með tónlist og diskókúlu, dansar eins og atvinnumaður og kennir Óliver nokkur spor í leiðinni. Í gær reyndirðu að kenna Óliver reglurnar í herberginu þínu. Ef maður öskrar þrisvar á maður að fara út. Ef maður stríðir eða gerir eitthvað vont við einhvern annan þrisvar á maður að fara út. Veit ekki hvort Óliver á eftir að hlíða :). Þú ert yfirleitt góður við systkini þín, þó að þú fáir nú bíting öðru hverju og þú getir skemmt þér við að stríða Óliver. Þú elskar íþróttir, blak, fimleika og fótbolta. Þú elskar að hreyfa þig. Þú ert mikill keppnismaður. Núna eru mamma og pabbi að undirbúa partýið, þar sem allur bekkurinn kemur heim. Vonandi verður stuð. Utan á ertu líkur pabba þínum og inní ertu líkur mömmu þinni.

Þessar myndir tók ég í morgun, áður en við Máni fórum af stað í skólann hans. Við vorum mjög ánægð með móttökurnar og mamman hélt sig á mottunni og táraðist ekki (fékk kannski aðeins rök augu af og til 🙂 ). Máni var súper tilbúin að byrja í skólanum og því var ekkert vesen með að koma honum þangað eða skilja hann eftir eða neitt þvíumlíkt. Góð byrjun hjá gaurnum stóra.

Ég hljóp með Röskvu til dagmömmunar, sem býr handan við hornið í morgun um 7 leytið. Hún kvartaði ekki mikið þegar ég fór og var víst í frekar góðum gír allan daginn. Gekk mjög vel, sérstaklega ef maður hugsar um að þetta er fyrsti dagurinn hennar hjá þessari dagmömmu og hún var þar frá 7 til 14:30 og fékk sér lúr frá 12 til 14. Hafði víst ekki tíma fyrr, of mikið að gera.

Óliver átti líka góðan dag í leikskólanum, hlutirnir þar eru komnir í fastar skorður. Fólk komið úr sumarfríi og sú sem á að sjá um hann og hans hóp tekin við af afleysingarfólkinu. Hann hafði það gott og lagði sig frá 13 til 14 og var að borða eftirmiddagsnestið þegar ég kom að sækja hann rúmlega 14.

Mér líst mjög vel á skólann minn og fyrsti dagurinn gekk bara vel. Á morgun byrja ég svo að kenna samkvæmt stundaskrá. Mér líst mjög vel á samkennara mína, fullt af ungu fólki, í húsaframkvæmdum og með lítil börn og mikið um huggulegheit, svo þetta verður fínt.

Kim var einnig hress með sitt.

Svo allt í allt gekk fyrsti í hversdegi vel, þó svo að þreytan hafi nú gert vart við sig hér heima um 16 leytið :).

Bless í bili frá frú Linnet (hjólakappa).