Forfatter: Erla Ingvarsdóttir

at damen lader høre fra sig og giver slip på blog blokkeringer 🙂 Så her er jeg nu. Og hvad er der sket siden sidst. Jo. Lidt er der da blevet tænkt. Og gjort. 

I morgen skal Óliver være kat i et skuespil i børnehaven. De har en eventyruge og da jeg hentede ham tirsdag var der en seddel på hans kasse om at han, fredag, skulle have sort tøj på så han kunne spille kat i den forestilling de vil vise forældrene klokken 14. Allerede da jeg læste seddlen kunne jeg mærke tårene presse sig på. Jeg bliver fand… rørt over ingenting. Eller jo over noget og meget over sådan noget. Ligseom da Máni takkede onkel Kinge for at vi fik lov til at få Muggí, eller da han skulle på sin første fisketur på Island, eller da Óliver fortalte mig at jeg var verdens bedste. Første skoledag og sådan. Lidt en anstrengende mor en gang imellem, i hvert fald hvad det angår. 

Jo, så venter jeg stadig på at lære at leve med mig selv. F.eks. har jeg tænkt på hvor lidt jeg kan lide at lave mad og bage boller. Bage boller kan jeg simpelthen ikke, men jeg beundrer folk der kan. Folk der lige laver en dej. Det er så hyggeligt. Jeg kan ikke, og har ikke lyst – men har lyst til at jeg havde lyst, hvis I forstår hvad jeg mener. Og mit i disse tanker tænkte jeg “jeg er jo ikke hyggelig”. Jeg er ikke god til at lave mad og bage. (Jo chokoladekage kan jeg og så vaffler). Jeg er ikke god til at lige købe et par hyggelige ting, såsom blomster e.l. og lige “arrangere” noget hygge. Og når jeg dækker bord, ligner det at Røskva har gjort det. Mit frokostbord ligner også noget fra en billig kantine. Mange jeg kender kan det der med lige at smide noget lækkert på bordet og lige få anbragt det i en lækker skål eller noget og det ser bare så hyggeligt og fint og fedt ud. Der er jeg bare dårlig. Og nu er det så mit mål at lade være med at ønske at jeg kunne det og lære at leve med at jeg ikke kan. 🙂 og hvem ved så hvad fremtiden bringer. 

Ellers går dagene hurtigt og her sidst på ugen er vi trætte allesammen. Men i aften fik Kim og jeg et godt skud energi, da vi var inde og se Jonathan Spang. Det var ………….. sjovt. Jeg grinede og grinede og grinede. Og mere vil jeg ikke sige om det. Fantastisk. I morgen står den på volleyturnering for Kim og unger og jeg får besøg af Ane og Alma – fredagen står på pizza og disney show. Som vi plejer. Hvor er det dog dejligt at kunne skrive – som vi plejer. 

Nu forsøger jeg at ændre mit tankemønster (som har været evigt og altid at tage stilling til væsentlige og fundamentale ting i vores liv) til at tænke i en rolig 5 års bane. Dvs. at i stedet for at tænke, et år, hvad skal jeg så. Så tænke 5 år. Og, hvis alt går vel – er alle vores børn i skole om 5 år. 5 år er faktisk ikke så lang tid og det er vildt at de allerede er så store der. I hvert fald, skulle de næste 5 år bære mere præg af rutine og ro, end de sidste 5 år har gjort. Men jeg er også træt af at tage beslutninger. 🙂 I hvert fald de helt store. Så må vi se om jeg kan lade være. Og – nej det er ikke fordi jeg er helt ideforladt 🙂

Máni havde en ven med hjem onsdag og de legede rigtig godt. Oppe på Mánis værelse og hørte musik og spillede med kort og legede med lego. Jep, så stor er han blevet. 

Røskva er begyndt på at vågne om natten nu efter efterårsferien og det er vi trætte af. Det skal bare stoppe, selv om det klæder os rigtig godt med render under øjnene. 

Nåh, nu har jeg vist fået noget ud af systemet og skal i seng. Det er langt over min sengetid. Rigtig god weekend til jer allesammen – god nat, Erla

- 2 kommentarer til På tide

Jæja. loksins. Eftir brjálaða viku erum við loksins komin í frí. Laugardagur og ég er að drekka kaffi og fékk mér brauð með súkkulaði í morgunmat. Ég er fullorðin og ræð mér sjálf. :). Kim, Máni og Röskva eru farin út úr dyrunum á leið til Holbæk að heimsækja bedstefar Lars. King Ó er búin að fá nóg af að horfa á teiknimyndir og er sestur hér í mömmustól með sæng og kodda að lesa bækur. Við ætlum að vera heima í dag og fara af stað á morgun. Máni var svolítið þreyttur hér þegar hann átti að fara í föt, svo hann var frekar vælinn og þá kom systir Röskva, knúsaði hann, klappaði honum og rétti honum sokkana. 🙂 Svo sniðugt að fylgjast með og viti menn, Máni komst í betra skap.

Núna eru gesta sængurfötin í vélinni, því við eigum von á Ragnheiði á fimmtudaginn. Húrra. Og svo Ingvar Freyr. Húrra. Svo amma Bogga og afi Ísbjörn. Húrra. Svo Inga og Jóndi. Húrra. Svo vonandi og líklega amma og afi. Húrra. Óliver alveg missir sig þegar maður romsar gestkomendum upp og hann segir “mig elska alla”. :). Vonandi verður af þessum heimsóknum þrátt fyrir krísuástand, en við sjáum hvað setur. Annars ætlum við Óliver að dunda okkur í dag og við fjölskyldan svo að vera í Holbæk fram á miðvikudag. Þá fara K, M og R heim og við Olli förum til Ingu og Nóa. Það verður gaman að hitta litla gaurinn, gerist svo mikið á þessum mánuðum. Svo sækjum við O Ragnheiði á fimmtudaginn og verðum samferða heim. Þannig að þetta verður fjölbreytt og huggulegt haustfrí. 

Við vorum með foreldrafund í 4.bekknum (íslenskur 5.bekkur) sem ég er að kenna á fimmtudagskvöldið og það gekk mjög vel, foreldrarnir hlógu á réttum stöðum og ég held að þau hafi alveg farið sátt og fundist þau geta treyst því að ég myndi kenna börnunum þeirra stærðfræði….. úha úha.  🙂 Jæja, The King krefst þess að ég veiti honum athygli, svo ég hætti nú. 

Hafið það rosa gott um helgina. 

Luuuuvv, Erla

- 1 kommentar til Haustfrí

Hér er hann svo. Nýjasti fjölskyldumeðlimurinn. Litli sæti Múggí, sem viðeigandi er líka mikill prumpuköttur. Uss uss uss. Og ég sem hafði svarið og sárt við lagt að engin dýr með hár eða ham eða slím eða fjaðrir mundu fá að búa hér í húsinu mínu. En svona er óliver slyngur…. 🙂

Annars er húsmóðirin útivinnandi lúin þessa dagana. Ég bara skil ekki hvernig fólk skapar einhvern harmonískan hversdag með börn og vinnu og alles og fjármál og nesti og muna íþróttaföt og fundur hér og fundur þar og líka….. þetta og hitt. Bara næ þvi ekki. Hver sem hefur töfralausnina má gjarnan gefa sig fram 🙂

En allaveganna er allt hér í nokkurn vegin góðum gír. Máni er sæll og glaður og er að stækka mikið þessa dagana. Hann er eitthvað svo skynsamur og hægt að treysta honum, að það er bara sætt. Óliver er enn sama kaoskúlan. Í gær tók hann vatnsglas og fór með það. Hann kom til baka með það tómt. Hvað gerðirðu við vatnið Óliver? Ég hellti því í pabba skó, komið og sjáið….. Og enn er hann mikil mömmulús. Við töluðum við ömmu og afa á skypinu á mánudaginn og svo í gærmorgun vildi hann fara upp og vekja þau…. fannst mikið svindl að þau væru ekki hér uppi. Tölvutæknin…. Röskva er yndisleg en er aftur komin í smá vælugír á milli 17 og 19, mömmunni til ama. En þetta er allt saman tímabil sem gengur yfir :).

Mér og Kim gengur vel í vinnunni og þannig er allt í gúddí gír. Eftir rúma vikur er haustfrí. þá förum við til Holbæk og svo kemur Ragnheiður. Húrra. Svo kemur Ingvar Freyr, svo amma Bogga og afi Ísbjörn og svo Inga og Jóndi…. svo það er alveg frábært.

Jæja ég ætla að fara að sofa, þó klukkan sé rúmlega 21. Veit ekki hvað annað ég á að gera í stöðunni.

og til hamingju með daginn Rósa sósa :), vonandi verður dekrað við þig.

- 2 kommentarer til Múggí

Góð helgi næstum að baki. Ungarnir sofnaðir. Nestið tilbúið og frúin getur bjargað sér fyrir horn í vinnunni á morgun án mikils undirbúnings :). Við erum heppin. Með húsið, með fólkið, með börnin okkar, með vinnuna. Á föstudaginn fór ég aðeins út að drekka öl með vinnufélugum. Huggulegt og gaman, og við gátum stutt hvort annað í því að fá okkur einn enn þó svo að augnlokin væru orðin ansi þung. Hverjum datt í hug að reyna að halda sér vakandi á föstudagkvöldi :). Í gær kom Alma (dóttir Ane vinkonu, jafngömul Mána og þau hafa þekkst alla ævi) í pössun, svo það hefur verið leikið mikið  hér um helgina. Kim skrapp til Odense i gærkvöldi og af því að strætobílstjórar eru í verkfalli komst hann fyrst heim í morgun. Svo ég var hér í góðum barnafans. Við skruppum svo í hjólatúr í dag med ungana og bökuðum vöfflur þegar Ane og Andreas komu að sækja Ölmu seinni partinn. Góð helgi. En mig langar heim. Mig langar í mat til mömmu og pabba. Mig langar upp á Akranes og hitta flokkinn stóra þar og fylgjast með öllum frændunum í leik. Mig langar að knúsa Dag. Mig langar að sækja Arnór Breka og fara með hann á róló. Mig langar að heimsækja ömmu á Skjól. Mig langar í sund. Mig langar að skila börnunum mínum í nokkra klukkutíma á Vesturgötuna, í Hellulandið eða Ekrusmárann. Mig langar að vera með fólki sem þekkir mig. Ég er svo svakalega þreytt á að vera ný. Það er svo lýjandi. Að vera alltaf með fólki, sem er mjög indælt og skemmtilegt en maður þekkist ekki. Auðvitað ekki, við erum bara búin að vera hér í 2,5 mánuð. Hlutirnir taka tíma. Mig langar að heimsækja Hrund og fara með Henný á bar 🙂 Og mig langar að hitta öll systkini mín. Ég er með stóra feita heimþrá. En svoleiðis er það. Og eins og mamma segir alltaf, þá sagði Ingunn Jónasar alltaf “guð minn góður hvað það væri leiðinlegt ef maður saknaði einskis eða enginn saknaði manns”. Mig langar að spjalla við Maríellu í frímínútunum og mig langar fíflast á íslensku. Mig langar í heimsókn til ömmu og afa og fara í göngutúr með ömmu. Æi ekki meira væl.

Í næstu viku förum við hjónin til Álaborgar á tónleika. Á sjálfan stevie wonder, svo af hverju er ég að væla. 

- 4 kommentarer til þreytt