Sit hér, nýkomin úr sundi með Röskvu. Hún er sofandi og ég nenni ekki að fá mér að borða – en veit hvað það væri rosalega óskynsamlegt að gera það ekki. 🙂 Allaveganna mundi allt í einu eftir einni góðri sögu af Mána, einnig frá síðustu viku. Við vorum að borða, börnin og ég. Og Máni er að skifta sér af Óliver (sem finnst kvöldmatur einhver mesta truflun í heimi) og segja honum að borða. Óliver tekur legobækling og byrjar að skoða og Máni minnir hann á regluna okkar, sem er “ekkert dót við matarborðið”. Ég segi Mána að ég skuli ala bróður hans upp, hann geti bara borðað. Þá segir Máni við Óliver: “‘Óliver, réttu mér aðeins bæklingin, ég ætla að sýna þér eitt rosalega flott. Leyfðu mér bara aðeins að sýna þér það”. Óliver réttir honum bæklinginn og Máni hendir honum afturfyrir sig á gólfið og segir byrstur: “ÉG SAGÐI EKKERT DÓT VIÐ MATARBORÐIД. Þá var það útrætt. Kannski maður ætti bara að flytja að heiman og láta ungana sjá um þetta 🙂
- 1 kommentar til Smá meiraLoksins smá blogg tími :)
1. maí kom ég heim úr skólaferðalagi með 4.bekknum mínum og mínum góðu samstarfsfélugum. Við fengum alveg brilliant veður og ferðin var vel heppnuð í alla staði. Það er hægt að skoða myndir úr ferðinni á
http://www.haahrs.dk/forside/Fotoalbum/ca40/view/2009%204.%20kl.%20Kerteminde
og þar getur maður m.a. séð reglulega fínar myndir af okkur kennurunum í trylltum dansi með kanínutennur. 🙂
Helgin var svo undirlögð af börnum og menningarlegum ferðum hjá Kim :). Mánudag, þriðjudag og miðvikudag voru svo seinir fundir hér og þar og Kim í foreldraviðtölum, svo það er ansi gott að nú er þriggja daga helgi. Á mánudaginn fer ég svo í annað skólaferðalag með 5.bekknum mínum og verð fram á miðvikudag. Og þá ætti nú aðeins að fara að róast um 🙂 ha ha. Núna eru strákarnir farnir með pabba sínum til bedstemor í Ebeltoft í smá strákaferð. Við mæðgur erum hér heima á meðan í rólegheitunum. Ef rólegheit skyldi kalla.
Röskva er núna hjá gestadagmömmu og sú hafði fengið þau skilaboð frá dagmömmunni hennar Röskvu að þegar hún væri í þrjóskukasti, þýddi ekkert að eiga við hana. Alveg eins gott að láta hana bara vera. Svo þegar Kim kom að sækja hana um daginn, sat hún ein í andyrinu og borðaði bollu með koll fyrir borð, en allir hinir sátu útivið við huggulegt barnaborð 🙂 Það þýðir ekkert að eiga við hana….
Og á föstudagskvöldinu þegar ég kom heim úr ferðalaginu voru strákarnir svolítið búnir á því og Óliver kom m.a. með þetta gullkorn grátandi “mig langar að vera nýr, mig langar í nýtt nafn, mig langar að heita Sören, það er svo sætt nafn”. Svo við kölluðum hann Sören í nokkra klukkutíma, þangað til hann vildi vera Óliver aftur.
Hitti konu úti í búð í gær, sem hefur verið inni í bekknum hans Mána og hún spurði hver væri sonur minn. Ég svaraði að hann væri frekar rólegur og með rosalega ljóst hár…. “já þessi ljóshærði, sæti og sjarmerandi ofurskólatilbúni strákur… hann er yndislegur” svaraði hún 🙂
jæja. heyrumst. góða helgi. E
- 3 kommentarer til Loksins smá blogg tími :)