Jæja, þá er Inga Lára systir líka búin að heimsækja okkur, eða mig og strákana, Kim var ekki heima. Hún kom með fallegar gjafir með þjóðlegu yfirbragði, takk fyrir það 🙂 ég veit ekki alveg hvort ég á að líma løppina á þjóðhestinn, eða nota hann sem áminningu um þá sem minna mega sín. Henni Ingu fannst nú samt nóg um og sagði þessa setningu sem ég hef lofað að gleyma aldrei “ég held að tveir dagar séu alveg nóg”….. jæja Inga mín. En það var voða gaman að fá hana sys í heimsókn, þó svo að Máni hafi verið svolítið súr, orðinn þreyttur á fjarveru pabba síns og eiga bara eina mømmu og þurfa að deila henni med Óliver…. en í dag er Kim komin í sumarfrí, Húrra fyrir því. Og ég er búin að fara og versla, á pósthúsið (senda fullt af seðlum til fólks med auglýsingu um að við séum að selja, svo allir geti hengt upp fyrir okkur í búðum), ryksuga bílin, elda góðan sumarmat (aldrei þessu vant) og svæfa alla þrjá. Fyrst Mána, svo gat óliver ekki sofnað án mømmu, svo þegar ég svæfði hann, sofnaði Kim líka. Það var gott, því hann þarf að sofa úr sér ergelsið eins og maður segir. Munið að krossa fyngur og kveikja á kertum og annað gott til að hjálpa okkur að finna rétta fólkið sem vill kaupa íbúðina okkar. Best að halda áfram með bókhaldið og fara svo að koma mér í bælið….. 🙂 góða nótt.
- Ingen kommentarer til sumarfrí hvaðSejltur med drengene… / tak for et fedt år !
Fred og kærlighed, Kim.
sødt
Grøftekanten
Hvis alle ting går dig imod
Og tiden gør dig bitter
Så find dig blot en grøftekant
Med hvide margueritter.
Med klokkeblomst
Og løvetand
Og viber og musvitter
Hvor valmuen står luerød
Og hjertegræsset snakker.
Hvor lærkens glade triller går
Udover eng og bakker
Og flittige mariehøns
Går rundt i røde frakker.
Tag en og sæt den på din hånd
Og ønsk dig solskinsdage
Og lad så dem med regnvejrssind
Om altid kun at klage
Johs. Pedersen – Rostved – 1994
- Ingen kommentarer til sødtskírn
Nú er skírnin því miður búin. Þetta var alveg frábær helgi og Óliver er mjøg ánægður með þetta allt saman. Það var sólskin allan daginn, þó að það hafi verið spáð rigningu, hún kom fyrst um nóttina. Húrra fyrir því. Athøfnin var klukkan 12 í Magleby kirkju og var mjøg hátíðleg og fín. 퀰g hélt á honum og Lars, Hella og Inga vinkona voru vottar. Allir gestirnir komu svo heim til okkar og borðuðu heimabakað rúgbrauð og álegg og svo var kaffi og með því íslensk bomba, frá Ingunni Sveins. Fólki hér fannst alveg magnað að mamma skildi hafa flogið með marensbotna hingað frá Ingunni. Og allir voru að deyja yfir því hvað kakan var góð. Skúffukakan mín náði ekki með tærnar þar sem hún hafði hælana 🙂
Og Óliver fékk frábærar gjafir, takk fyrir allt saman. Eftir stutt og gott blakmót grilluðum við og svo var partý fyrir foreldrana þegar øll børnin voru sofnuð. Krakkarnir høfðu skemmt sér konunglega allan daginn og Máni var svo sérstaklega glaður að sjá ølmu, dóttur hennar Ane vinkonu. Hann kallaði støðugt “Amla, Amla”, mjøg sætt og þau léku sér og hlógu og kysstust og knúsuðu eins og lítil dvergahjón. Mjøg sæt. Svolítið sniðugt hvað þau eru góðir vinir meðað við hvað þau hittast sjaldan.
Nú er Máni byrjaður að tala við okkur eins og við tølum við hann. Mjøg fyndið. í dag sagði hann við mig “du maa godt blive sur, men jeg skal ikke sove nu” og við pabba sinn sagði hann “jeg bliver sur paa dig, naar du siger det, jeg vil ikke have det”. Jæja best að fara að koma sér í rúmið.
góða nótt og vonandi getum við sett skírnarmyndirnar inn fljótlega.
- 2 kommentarer til skírnÓliver leger
Juni billeder
.jpg)
laugardagur
laugardagur, ég og Stine (sem er að leigja íbúðina af claus og zenju) erum hér einar, með børn og einn hund. Kim farin til Køben að steggja bróður sinn. Máni var ekki allskostar ánægður með það. Hann saknar pabba síns og tekur það að sumu leyti út á litla bróður sínum…. en okkur tókst nú samt að eiga hér huggulegan dag og Claus sem er fyrrverandi truckdriver kom með risa bíl sem hann er að fara að keyra til Hollands og við fengum að fara í smá bíltúr. Það bjargaði deginum. Máni var yfir sig hrifinn. Erla: ” saa kan du fortælle far at du har været ud at køre i en rigtig stor bil”. Máni: ” det er jeg glad for mamma, jeg klarer den godt”. Stine sagði að Máni væri svona týpískt hippa barn, berleggjaður í krummafóta stígvélum, með perlufesti sem frænkur hans á Akranesi gerðu handa honum og 25 ára gamla dúkku undir handleggnum. En… jæja best að fara að gera eitthvað skynsamlegt, fyrst synir mínir eru svona almennilegir að sofa báðir í einu 🙂
bless í bili.
ps.
Óliver vill líka alveg aðra hluti með nafinu sínu á. Húfu, handklæði, bolla, fótboltaføt 🙂 eða eitthvað.
- Ingen kommentarer til ps.